ماهی رو هر وقت از آب بگیری، تازه است!

پدربزرگ نپالی، دورگا کامی (Durga Kami)، هر روز صبح ریشهای پرپشتش را شانه میزند، لباس فرم دبیرستانش را میپوشد و با کمک عصای چوبی خود مسیر یک ساعته مدرسه را طی میکند تا پشت نیمکتهای کلاس درسش بنشیند. فقر خانوادهاش مانع شده بود که او بتواند در کودکی درس بخواند و به رویایش که شغل معلمی بود، برسد. حالا این پیرمرد ۶۸ سال سن دارد و در یکی از روستاهای فقیرنشین غرب پایتخت نپال زندگی میکند. او با وجود داشتن ۶ فرزند و ۸ نوه پس از مرگ همسرش برای فرار از تنهایی و همچنین محقق ساختن رویای کودکیاش، تصمیم گرفت ادامه تحصیل دهد. خانه این پیرمرد بسیار محقر است. سقفش چکه میکند و برقش مرتباً قطع میشود. او حتی توان خرید مواد غذایی راهم ندارد؛ اما هیچ کدام از این مشکلات مانع رسیدن او به هدفش نشده است. کامی به همراه ۲۰ دانشآموز دیگر در کلاس دهم تحصیل میکند. همکلاسیهایش به او لقب «با» دادهاند که در زبان نپالی به معنای پدر است. شاید برایتان جالب باشد که این پیرمرد با وجود سن و سالش بالایش، در تمامی فعالیتهای ورزشی مانند والیبال شرکت میکند. تاپا، همکلاسی ۱۴ ساله کامی، در مورد او چنین میگوید: «اولش برای من عجیب بود که چرا یک پیرمرد برای درس خواندن به کلاس ما آمده است؛ اما الآن از بودن در کنار او لذت میبرم. درس او در مقایسه با بقیه همکلاسیها کمی ضعیف است؛ اما همه ما در درسها به او کمک میکنیم». کامی امیدوار است پشتکارش الهامبخش دیگران برای تحصیل و سوادآموزی باشد. وی در این باره میگوید: «من امیدوارم که دیگران با دیدن پیرمردی مانند من بفهمند که سن نمیتواند مانع رسیدن به هدفهایشان بشود».